Prywatna strona Księdza prof. Jana Machniaka

W życiu każdego człowieka są różne chwile - radości i smutku, upokorzenia i niezrozumienia. Wtedy Serce Maryi pełne Boga, przyjmując Jego wolę – „Niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1,38) - zapala w sercu radość i nadzieję. Jest pośród tych, co są w Wieczerniku. Jest również po­śród tych, którzy wyruszają z Wieczernika. Uczy miłości przebaczenia, która nie pamięta złego i jest tym nieustannym podnoszeniem, pomaganiem sobie nawzajem. Matka Pana, Niepokalanie Poczęta, Matka Boża Bolesna i Wniebowzięta uczy jak wprowadzać Chrystusa w środowisko, w którym je­steśmy i żyjemy. Zapowiada Jego bliskość, Jego przyj­ście. W życiu każdego człowieka Maryja zawsze jest zo­rzą zaranną, znakiem nadziei i miłości.

            Maryja jest znakiem nowej radości, która w Bogu ma swoje źródło. Maryjna radość i maryjna prostota jest tym ostatnim słowem, które charakteryzuje życie Matki Zofii Czeskiej i Matki Małgorzaty Szewczyk. Bóg nieskończony w swoim miłosierdziu stał się tak bliski człowiekowi w Osobie swojego Syna, Jezusa Chrystusa, który „przyjął ciało za sprawą Maryi Dzie­wicy”. Maryja stała się dla Matki Zofii i Matki Małgorzaty szczególnym znakiem tej miłości, która ukazuje ta­jemnicę Boga, przychodzącego do człowieka i obdarzającego go swoją łaską. Jest nazywana nie tylko Matką Boga, ale też Służebnicą Pańską, Uczennicą Chrystusa, Orędowniczką, Pośredniczką, Wspomożycielką, Pomocni­cą i Przewodniczką na drodze wiary.

Maryja, córka Izraela, stała się bardzo bliska dla Matki Zofii i Matki Małgorzaty, które w swoim czasie szukały Boga, rozważały Jego Słowo i odważnie poszły za Jezusem. Założycielki zgromadzeń zakonnych - Prezentek i Serafitek - przeżywały jak Maryja wahania i chwile radości odkrywając charyzmaty, którymi Bóg je obdarzył. Odważnie szły za Chrystusem, jak Apostołowie stając pod Krzyżem i w Wieczerniku oczekując na Zesłanie Ducha Świętego.

Matka Zofia czeska i Matką Małgorzata Szewczyk stają dziś przed nami jako ukazując wzór życia chrześcijańskiego, opartego na wierze i wierności Bogu do końca. Od Maryi Założycielki Prezentek i Serafitek uczyły się jak wprowadzać Chrystusa w środowisko, w którym żyły, jak wprowadzać radość w życie drugiego człowieka i dzielić ją z innymi. Radość Maryi wypływała z odkrycia Boga w prostych gestach życzliwości, wypływała z postawy służby, z akceptacji drugiej osoby. Wyrażała się w przyjęciu drugiego człowieka i ucieszeniu się z tego, że ten drugi człowiek jest. Matka Zofia i Matka Małgorzata  do końca życia starały się naśladować Maryję w postawie służby potrzebującym, zwłaszcza osieroconym i ubogim dziewczętom, chorym i cierpiącym. Pragnęły zapewnić im nie tylko godne warunki życia i wykształcenie, ale także otaczały je troskliwą i prawdziwie macierzyńską miłością. Chciały dać swoim wychowankom, dzieciom i ludziom chorym dom i rodzinę, który jest zabezpieczeniem rodzinnego ciepła, i wa­runkiem szczęścia. Starały się przekazać im głęboką wiarę i miłość do Boga i Matki Najświętszej, mając świadomość, że tylko serce przepełnione Bogiem może być prawdziwie szczęśliwe. Ich beatyfikacja jest dla nas umocnieniem na drodze wiary.

Publikacje zagraniczne

Czytania na każdy dzień

13 grudzień 2018